Biologie van Forel

De forel is een compexe en gevoelige vis. Het apart uitleggen van de functie van ieder orgaan zou iets teveel op school gaan lijken dus heb ik me beperkt tot de twee belangrijkste zintuigen die de forel gebruikt om te jagen. Namelijk het oog, neus en smaak en het zijlijnorgaan.

Het oog van de forel
Iedere forel heeft een perfect zicht en kan dan ook prima op zicht jagen. Een ervaren forel in het wild kan dan ook bepaalde aassoorten haarfijn herkennen en koppelen aan gevaar. De bekende dressuur. Nu hebben we daar in een forelput niet zo snel last van en pakt de forel nog alles wat die ziet (als die daar zin in heeft). Kijk maar eens goed hoe de forel al het powerbait van het wateroppervlak pakt. Ik heb heel wat forel op deze manier gevangen. Heel klein verklikkertje op de lijn en een haakje 14 met een klein bolletje powerbait. Kwestie van wachten en je hebt beet. Vaak pakken ze ook het bolletje in plaats van het powerbait. Je kunt een blanke haak onder dit bolletje bevestigen, zodat je dan toch die forel aan de haak hebt.

Let wel dat als je in Duitsland of Denemarken op de wat grotere forelmeren gaat vissen, de forel wel degelijk vormen van dressuur vertoont. De grote jongens happen echt niet zomaar op van alles en nog wat. Houdt ook in het achterhoofd dat een forel dondersgoed kan zien of er iemand aan de waterkant staat, waardoor hij op de vlucht kan slaan. Je hoeft nu niet meteen al tijgerend in je camouflagepak de waterkant te betreden, maar zorg wel dat je niet teveel rechtop staat bij helder water en een knalgeel T-shirt aan hebt. Kan toch afschikken als die forel je aas tot onder de kant heeft gevolgd.

Zijlijnorgaan
Een andere algemene eigenschap van de forel is dat die beschikt over een zijlijnorgaan. Hiermee kunnen ze erg veel waarnemen. Ze kunnen zo ook plotselinge veranderen in luchtdruk waarnemen. De forel werd vroeger ook wel eens een levende barometer genoemd en boeren gebruiken dit om te voorspellen wat voor een weer er aan kwam. Dit hebben we denk ik allemaal wel meegemaakt aan het water, een plotseling hoge/lage druk gebied nadert en plots doet de forel helemaal niets meer. Dit heeft allemaal met het zijlijnorgaan te maken. Wat ze nog meer hiermee kunnen is in het donker jagen. En ook dit is in de praktijk meerdere malen bewezen tijdens nachtelijke visavonturen of in de nog donkere vroege uurtjes. Ze bijten gewoon goed in het pikkedonker. Men beweert zelfs dat een blinde forel prima kan overleven dankzij dit orgaan. Wat voor ons vissers weer een nadeel is (los van de luchtdruk) is dat ze perfect trillingen kunnen waarnemen. Zit je dus te stampen aan de waterkant of heeft iemand spelende kinderen meegenomen, dan weet je al dat de forel onrustig wordt en slechter zal gaan bijten. Ook dit is geen fabeltje, want zodra de vijvers leeg worden gaan de vangsten door het dak.

Reuk/smaak
Dit is het minst ontwikkelde zintuig van de forel, maar ruim voldoende om hiermee te jagen. De forel zit meestal toch in helder water dus kun je ook beter op zicht jagen dan op geur. Je merkt dan vissen die altijd in troebel of donker water leven juist hun geur/smaak zintuigen als primair jachtinstrument gebruiken. Denk aan de Meerval. Bij het vissen zal de geur van je aas meestal niet de doorslaggevende factor zijn. Echter op sommige dagen juist weer wel. Altijd blijven proberen.

Pijngrens
De forel moet wel een hoge pijngrens hebben. Dit concludeer ik door het keer op keer vangen van forel dat al een haak (of meerdere) in zijn mond heeft. Ik gooi er nog een schepje bovenop, ik heb wel eens forellen gezien die in een run het aas van drie verschillende vissers heeft gepakt. Als je het over agressie en voedselnijd hebt dan staat de forel hoog op het lijstje.

Samenvattend is de forel een extreem gevoelige en agressieve jager met super zintuigen die primair op zicht jaagt met behulp van het zijlijnorgaan. Geur en smaak zijn de in eerste fase van de jacht ondergeschikt. Wil je succesvol op deze vis vissen dien je hiermee rekening te houden.

© Tekst Trout Fishing Networks / fotografie: Trout Fishing Networks