Reiger maakt geen kans meer op forel

Hertgers (58) is, samen met zijn vrouw Janny, eigenaar van twee forellenkwekerijen. Of eigenlijk is het beter te zeggen: eigenaar van het bedrijf in Vaassen waar de forellen worden gekweekt en tot wasdom worden gebracht en eigenaar van het recreatiepark in Emst waar ze worden uitgezet en door belangstellenden aan de haak kunnen worden geslagen en geconsumeerd. Maar waar in Emst iedereen welkom is (al is het alleen al om overdag de reigers op afstand te houden), is bezoek in Vaassen niet gewenst. Daar moeten de forellen in alle rust kunnen groeien, zalmforellen tot wel een à twee kilo, de 'gewone' regenboogforellen tot pakweg 250 à 500 gram. Bovendien zouden bezoekers bijvoorbeeld ziektes kunnen overbrengen.

Toen Hertgers 36 jaar geleden in de viskwekerij begon telde Nederland nog zes historische viskwekerijen. Nu zijn alleen 't Hol en 't Smallert daarvan nog over. Daarmee zijn deze twee de enige in Nederland met een cultuurhistorische achtergrond. Dat de twee bedrijven ook nog eens zo dicht bij elkaar liggen heeft natuurlijk alles te maken met het schone water dat vanaf de Veluwe oostwaarts richting IJssel wil en juist in de gemeente Epe in de vorm van sprengen en beken aan de oppervlakte komt. Het was de Heidemij, destijds verantwoordelijk voor de visstand in de Nederlandse binnenwateren, die in 1912 bij Vaassen vis ging kweken, met name karper en zeelt. Die Heidemij liet de kweekvijvers bij 't Hol aanleggen. De vijvers werden gevoed door de Geelmolensebeek. Die beek zorgt ook nu nog voor een voortdurende verversing van het water in de kweekvijvers. Het uitgaande water, dat aan de Geelmolensebeek wordt teruggegeven, is wel voedselrijker dan het inkomende (als gevolg van de uitwerpselen van de forellen), maar ook zuurstofrijker omdat de vijvers voortdurend belucht worden. Het Waterschap Veluwe houdt de kwaliteit van het uitgaande water in de gaten . "We blijven altijd onder de norm," zegt Hertgers. Wat ook komt door het uitgebalanceerde voer dat de vissen krijgen. Dat voer bestaat hoofdzakelijk uit vismeel waaraan vitaminen, eiwitten en mineralen zijn toegevoegd. De Heidemij stootte omstreeks 1980 alle viskwekerijen af; ze werden veelal gekocht door de toenmalige bedrijfsleiders. In 1990 werd Hertgers eigenaar van de twee kwekerijen, waar hij sindsdien een gesloten bedrijfsvoering toepast: de vis wordt van ei tot vis gekweekt in Vaassen, overgebracht naar Emst om daar te worden gevangen en geconsumeerd.

Bron: www.destentor.nl